درباره قوانین حمل و نقل بین المللی بیشتر بدانید

امروزه که همه کشورها با یکدیگر روابط تجاری دارند ، حمل و نقل بین المللی بسیار محبوب است. به همین دلیل است که همه قبل از ارسال کالا به سایر کشورها باید در جریان قوانین حمل و نقل بین المللی قرار گیرند . این سیاست ها ممکن است از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد. در کشورهای دیگر ممکن است متفاوت باشند . به همین دلیل در این مقاله قوانین حمل و نقل کالا به ایران را توضیح می دهیم . تا پایان این مقاله با ما همراه باشید تا بدانید هنگام ارسال کالا به کشورهای دیگر چه قوانینی اعمال می شود .  

به طور کلی حمل و نقل بار یکی از بهترین و مهم ترین راه های ارتباطی بین کشورهای مختلف است . هر کشوری برای موفقیت و پایداری خود نیاز به ارتباط با کشورهای دیگر دارد و این مشکل در ارسال و دریافت کالا به وجود می آید . با این حال، هر کشور قوانین خاص خود را دارد که باید هنگام حمل و نقل کالا رعایت شود . بنابراین در این مقاله تمامی قوانین حمل و نقل بین المللی را که از اهمیت بالایی برخوردار هستند ، خواهید یافت .             

قوانین حمل و نقل کالا .

قبلاً گفتیم که قانون حمل و نقل کالا در هر کشوری متفاوت است . اما به طور کلی بسیاری از این قوانین در همه کشورها یکسان است و شاید اگر قوانین ساده ای بود . اگر یکی از کشورها را می شناسید می توانید در کشورهای دیگر درباره این موضوع بیشتر بدانید . به طور کلی قوانین حمل و نقل بین المللی به سه دسته حمل و نقل هوایی , زمینی و دریایی تقسیم می شوند و هر کدام از این نوع حمل و نقل قوانین خاص خود را دارند .

TIR   حامل

اولین و مهمترین قانون حمل و نقل بین المللی که در همه کشورها مشترک است ، قانون کنوانسیون تیر نامیده می شود . این قانون در سال 1309 شمسی توسط برخی کشورهای اروپایی تصویب شد و از ابتدا مورد استفاده قرار گرفت.  بعد از چند سال سند گمرکی به نام کارنه مشمول این قانون شد.  این سند یکی از مهم ترین اسناد ترانزیت کالا می باشد و باید توسط کشور مبدا صادر شده و حاوی کلیه اطلاعات محموله باشد .

این سند باید حاوی تمام اطلاعات مربوط به خودرو باشد . ظرفیت حمل نیز ذکر شود. با این مدرک راننده این امکان را دارد که به راحتی از مرزهای کشورهای مختلف عبور کند و مجبور به انجام معاینات گمرکی نباشد . البته گاهی اوقات فقط در صورتی می توان چک کرد که ماشین و راننده بیش از حد محتاط باشند . نکته جالب در مورد این سند این است که صاحب کالا یا راننده در صورت وجود، هیچ گونه مالیاتی مانند هزینه گمرکی پرداخت نمی کند .

قرارداد حامل CMR

مقررات بسیار مهم حمل و نقل بین المللی که می تواند در بخش حمل و نقل کالا از اهمیت بالایی برخوردار باشد، کنوانسیون CMR است. مهم ترین دلیل ایجاد این قانون رعایت کامل حقوق و منافع شاغلین در این زمینه می باشد .

علاوه بر این، این قانون تضمین می کند که شرایط حاکم بر حقوق بین الملل ناظر بر حمل و نقل کالا به اندازه کافی رعایت شده است.  در این موارد به نظر می رسد که قرارداد CMR می تواند تاثیر فوق العاده ای در مدیریت رابطه و حمل و نقل کالا بین مبدا و مقصد داشته باشد.

عبارت دیگر می توان گفت که قانون قرارداد کلیه تعهداتی را که متصدی حمل و نقل باید متعهد شود فهرست می کند . تعهدات اصلی این شرکت ها بر اساس این قانون شامل مواردی مانند تاخیر در تحویل کالا، پرداخت خسارت وارده به کالا و حتی از بین بردن کلی آن است. بر اساس این قانون، شرکت های بیمه می توانند به راحتی کالاهای بین المللی را بیمه کنند.            

موافقتنامه ADR در مورد قانون کالاهای خطرناک  

قوانین مهم حمل و نقل بین المللی که از سال 1956 لازم الاجرا است، موافقت نامه ADR برای کالاهای خطرناک است . از آنجایی که امکان حمل کالا در سطح بین المللی وجود دارد ، ممکن است مشکلاتی برای کالا ایجاد شود و این مشکل عمدتاً در مورد کالاهای خطرناک صدق می کند. کشورهای عضو اتحادیه اروپا تصمیم به تصویب این قانون گرفتند .  با قانون ADR برای کالاهای خطرناک، مفاد ماده . حمل و نقل کالاهایی که ممکن است در حین حمل و نقل آسیب ببینند با حمل و نقل کالاهای معمولی متفاوت است .

سازمان همکاری اقتصادی , قانون ترانزیت تجاری , اکو  

علاوه بر قوانین فوق ،  یکی دیگر از قوانین بسیار مهم برای حمل و نقل کالا، قانون ترانزیت تجاری سازمان همکاری اقتصادی (اکو) است .  این قانون برای اولین بار در سال 1353 در ایران به اجرا درآمد . قانون ترانزیت اقتصادی اولین بار توسط سازمان همکاری های اقتصادی بین کشورهای ایران ، پاکستان و ترکیه که در حال حاضر بیش از 10 کشور را در بر می گیرد، اجرا شد .

این قانون مقرر می دارد که کشورهای عضو آن مجبور به پرداخت هزینه گمرکی برای ارسال کالا به کشور خاصی نیستند . حمل و نقل این محصول از طریق جاده , ریلی , هوایی یا دریایی فرقی نمی کند . تحت هیچ شرایطی دلیلی برای پرداخت وظیفه وجود ندارد.    

ضمناً کالاهای ارسالی بر اساس این قانون مشمول بازرسی گمرکی نمی باشند . البته گمرک فقط مشکوک بودن راننده یا کالا را بررسی می کند ، مانند موارد ذکر شده در بالا .